w poznańskiej rozgłośni radiowej.

Od września 1932 pracował jako nauczyciel w Miejskim Konserwatorium Muzycznym w Bydgoszczy. Oprócz pracy pedagogicznej czynnie zaangażował się w działającym przy konserwatorium Collegium Musicum, a od 1933 kierował także chórem i orkiestrą Konserwatorium Muzycznego. W czasie bezpłatnych wieczorków muzycznych poświęconych muzyce poważnej, zwłaszcza kameralnej, grał na skrzypcach i altówce. W 1938 r. bydgoski Zarząd Miejski przyznał mu stypendium na pogłębienie studiów z zakresu dyrygentury u znanego profesora Hermanna Abendrotha w Lipsku, gdzie latem 1938 r. doskonalił swoje umiejętności. Od 1937 r. udzielał się w sekcji muzycznej Rady Artystyczno-Kulturalnej w Bydgoszczy.

W 1937 r. był współzałożycielem Salonowej Orkiestry Kameralnej, działającej przy bydgoskim Podstudiu Rozgłośni Pomorskiej Polskiego Radia. Orkiestra ta koncertowała w wielu miejscach miasta: w Resursie Kupieckiej, Strzelnicy, Kawiarni Teatralnej i innych lokalach. Na początku 1938 r. stanął na czele zorganizowanej dwa lata wcześniej Miejskiej Orkiestry Symfonicznej. Od października 1938 r. należał do współorganizatorów Bydgoskiego Towarzystwa Muzycznego, pełniąc w nim funkcję członka zarządu i kierownika artystycznego. Czynił wiele dla popularyzowania muzyki poważnej wśród mieszkańców Bydgoszczy.