Połączone siły węgiersko-raszkańskie poniosły jednak druzgoczącą klęskę nad rzeką Tarą.
Walki o tron Pokonany przez Bizantyńczyków Urosz II wysłał poselstwo do cesarza Manuela I przysięgając lojalność Bizancjum, niedługo potem został jednak pozbawiony władzy przez zwolenników niezależności Raszki opartej na przymierzu z Węgrami, którzy poparli Desę, byż może w tym czasie niezależnego księcia Zahumla. Okoliczności zachodzących wówczas wydarzeń nie są zresztą jasne. Wedle części uczonych to Manuel I osadził na tronie raszkańskim Desę, pozbawiając władzy Urosza II, mimo jego próśb o łaskę i pozostawienie go w Raszce jako wielkiego żupana. Około 1153Tak datę podaje T. Wasilewski (Historia Jugosławii, s. 511) roku interwencja bizantyńska pozbawiła władzy, prawdopodobnie zbyt niezależnego, Desę. Na tron wielkożupański powrócił Urosz II. W dwa lata później, w 1155 roku, opozycja przeciw niemu ponownie zmusiła go do ucieczki. Po raz kolejny władcą Raszki został wówczas Desa. Wkrótce potem ponownie interweniowali Bizantyńczycy, osadzając na tronie Urosza II, w zamian za odnowienie sojuszu z Bizancjum i wyrzeczenie się wszystkich związków z Węgrami. Daty tej interwencji nie sposób określić.