W latach 1903–1914 pułk (bez 4. batalionu) stacjonował w Igławie, natomiast 4. batalion podlegał dyslokacjom: 1903-1904 – Uherské Hradiště, 1905-1907 – Wiener Neustadt, 1908-1911 – Trebinje, 1912-1914 – Bileća.
Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy. W tym czasie pułk (bez 4. batalionu) wchodził w skład 7 Brygady Piechoty należącej do 4 Dywizji Piechoty, natomiast detaszowany 4. batalion był podporządkowany komendantowi 6 Brygady Górskiej należącej do 18 Dywizji Piechoty. Skład narodowościowy w 1914 roku 69% – Czesi, 30% – Niemcy. Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów.