Z pasa przygranicznego wysiedlano ludność w ramach Aktion Ungeziefer przeprowadzanej w 1952 r. i częściowo także w 1961 r.. thumb|Granica w pobliżu Asbach w Turyngii (1950) thumb|Nowe umocnienia na granicy – płoty z drutu kolczastego, wieżyczki strażnicze i pola minowe (1962) thumb|Granica (1972) Granica została częściowo otwarta dopiero po upadku Muru Berlińskiego (9 listopada 1989), a całkowicie zniesiona po zjednoczeniu Niemiec 3 października 1990.
Istnienie granicy niemiecko-niemieckiej przyczyniło się do śmierci kilkuset osób. Według badań niemieckiego wymiaru sprawiedliwości podczas próby przekroczenia granicy zginęło co najmniej 270 osób, inne źródła podają liczbę nawet ponad 400 ofiar. Wiele zwierząt (np. wilków) padło ofiarą min lub zasieków.
Po zjednoczeniu Niemiec postawiono zarzuty kilku funkcjonariuszom straży granicznej NRD oraz ich kierownictwu, wymierzone im kary były jednak stosunkowo łagodne. 16 września 1993 sąd w Berlinie uznał ministra obrony NRD gen. Heinza Keßlera winnym wydania rozkazu strzelania do uciekinierów z NRD „na Zachód” i skazał go na siedem i pół roku więzienia. Po pięciu latach gen.