mały|Widok z południowego zachodu Budynki poświęcił biskup Franciszek Potkański 14 października 1753.
Zakonnicy w kompleksie zakonnym gościli konfederatów barskich, gen. Ramorino, dowódcę polskiego korpusu w 1831. W czasie pierwszej wojny światowej o. Honorat Jedliński, gwardian klasztoru, opiekował się rannymi żołnierzami tak austriackimi, jak i rosyjskimi. W okresie drugiej wojny światowej armia niemiecka zajęła część klasztoru. Aresztowano wtedy sześciu zakonników (4 ojców i 2 braci) w charakterze zakładników. Niemcy usunęli z refektarza wszystkie obrazy a na ścianach wymalowali hasła hitlerowskie i obsceniczne sceny z życia armii niemieckiej.
W klasztorze zmarł w opinii świętości o. Hieronim Ryba (1927).
W 2016 roku dwa dzwony kościoła klasztornego przeszły remont, a na wieży zawieszono również trzeci dzwon, odlany w Ludwisarni Jana Felczyńskiego w Przemyślu.
Renowacja Kościół i klasztor był remontowany w latach 1985–1990. Wymieniono więźbę dachową i położono miedzianą blachę. Uzupełniono nad chórem zakonnym wieżyczkę wraz z hełmem, wymieniono też tynki zewnętrzne, instalacje i pomalowano kościół. Odrestaurowano kryptę grobową Lubomirskich.