Antybolszewickie powstania Kozaków kubańskich – antybolszewickie wystąpienia zbrojne Kozaków na południowym Kubaniu w I połowie 1918 r.
W grudniu 1917 r. na obszar kaukaskiego okręgu pułkowego powrócił z frontu 1 Pułk Kaukaski Kozaków kubańskich. Oficerowie i szeregowi żołnierze w większości rozjechali się do domów, w wyniku czego pułk faktycznie przestał istnieć. 23 lutego 1918 w pułku kaukaskim ustanowiono władzę bolszewików, a jego komisarzem został Kozak ze stanicy Bierezanskiej S.D. Odariuk. Po wycofaniu się sił Kubańskiej Republiki Ludowej i powstaniu na tym terenie Kubańskiej Republiki Radzieckiej, wydał on rozkaz o demobilizacji dotychczasowych carskich oddziałów wojskowych, a na ich bazie miały powstawać oddziały rewolucyjne, także z udziałem nie-kozaków. 1 Kaukaski Pułk Kozaków kubańskich został przemianowany na 1 Kaukaski Pułk Rewolucyjny. Dostał on rozkaz ześrodkować się wraz z 6 Kubańską Baterią Artylerii w stanicy Tichorieckiej. Część Kozaków pod wodzą F.I. Jelisiejewa jednak samowolnie przeszła do stanicy Kaukazskiej, gdzie stacjonował sztab pułku. W tej sytuacji komisarz bolszewicki postawił im ultimatum: albo w ciągu doby zdadzą broń, albo do stanicy zostanie wysłany oddział pacyfikacyjny wsparty pociągiem pancernym. 19 marca 1918 r.