W 1760 przeniósł się do Krakowa, gdzie posługiwał się nazwiskiem Dombrowski (ukrywał się po wystąpieniu z klasztoru). Po powrocie do zakonu lata 1771–1774 spędził w klasztorze bazylianów w Supraślu, gdzie wykonywał prace malarskie dla miejscowych świątyń. W październiku 1774, podczas pobytu w Supraślu, na twórczość malarską Gruszeckiego zwrócił uwagę król Stanisław August Poniatowski. Gruszecki wstąpił na służbę królewską. Wykonał dekoracje w pałacu w Horodnicy, gdzie przebywał w latach i 1775–1792, Nowym Zamku w Grodnie, a ponadto cykl obrazów ołtarzowych do kościoła bernardynów w Grodnie i bazyliki katedralnej św. Franciszka Ksawerego w Grodnie. Prawdopodobnie w trakcie swojego pobytu w Horodnicy wykonał cykl obrazów dla Kościoła w Różanymstoku, które są mu przypisywane na podstawie podobieństw do obrazów z kościołów w Drohiczynie i Alwerni.
W 1792, Gruszecki z powodu choroby, opuścił Grodno i przeniósł się ostatecznie do Supraśla, gdzie nadal malował obrazy.
Przypisy
Bibliografia Aneta Kułak, Kościół w Różanymstoku. Zespół ołtarzowy – historia i ikonografia, "Biuletyn Konserwatorski Województwa Podlaskiego", z. 10, Białystok 2004, s. 159-188 (dostępne także na: www.kobidz.com Biogram A. Gruszeckiego na stronie «Connaisseur Kraków» Biogram A. Gruszeckiego na stronie «HistoriaPolski.eu»