Wrócił do Murnau, aby opiekować się byłymi już więźniami. Potem we Włoszech służył w duszpasterstwie 2 Korpusu, gdzie m.in. redagował dwutygodnik religijny W Imię Boże. Razem z nim ewakuowany został do Wielkiej Brytanii. W 1947 był inicjatorem religijnego tygodnika "Życie", którego był nominalnie redaktorem naczelnym. W latach 1948–1952 kierował polskim duszpasterstwem akademickim w Londynie. Od 1952 pracował w RWE w Monachium. W radiu prowadził audycje o tematyce religijnej, m.in. "Wiadomości kościelne", "Kościół walczący", transmitowano także Mszę św. z jego kazaniami (najpierw z parafii św. Barbary w Monachium, później z jednego z londyńskich kościołów). W 1977 przeszedł na emeryturę i powrócił do Wielkiej Brytanii.
Został powołany przez Prezydenta RP na uchodźstwie na członka VII Rady Narodowej Rzeczypospolitej Polskiej od 17 grudnia 1983.
Zarządzeniem z 15 sierpnia 1985 Prezydenta RP na uchodźstwie Edwarda Raczyńskiego został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za całokształt wieloletniej działalności patriotycznej i opiekuńczej wśród polskiej emigracji, w szczególności wśród młodzieży akademickiej.