Wasilij Liewaszow, ros. Левашов Василий Васильевич (ur. , zm. ) – hrabia (1833), polityk, mąż stanu i dowódca wojskowy, generał kawalerii (1833), generał adiutant (1817), premier Komitetu Ministrów Imperium Rosyjskiego.
Od 1799 pracował w Urzędzie generalnego gubernatora Petersburga P. A. Palena. Uczestnik wojny z Francją w 1805 i 1806–1807, I wojny ojczyźnianej 1812. Walczył w bitwie pod Borodino. Brał udział w bitwie pod Lipskiem na czele brygady kirasjerów. W bitwie zastąpił zabitego dowódcę pułku. W 1820 był przewodniczącym Sądu Wojskowego dla żołnierzy – uczestników buntu w siemionowskim pułku. 14 grudnia 1825, w dzień powstania dekabrystów, był na Placu Senackim z carem Mikołajem I. Po powstaniu został mianowany członkiem Komisji Śledczej. Osobiście prowadził przesłuchania, dążąc do surowego karania uczestników powstania. W 1826 roku został członkiem Najwyższego Trybunału Karnego sądzącego dekabrystów. Został włączony do Komisji Rewizyjnej, sprawdzającej działania Komisji Śledczej badającej sprawę Towarzystwa Zjednoczonych Słowian.