Historia powstania Po zamówieniu licznej grupy 60 niszczycieli typu S 138 i pochodnych (określanych też jako typ 1906), budowanych w latach 1906–1911, Niemcy zamierzali zamówić 12 dalszych okrętów analogicznego typu, o kolejnych numerach 198–209. Jednakże, dowództwo niemieckiej marynarki wnioskowało o budowę mniejszych okrętów, które miałyby lepszą manewrowość. W efekcie powstał projekt pomniejszonego typu niszczycieli, określanego w części literatury jako typ 1911. Wyporność projektowa okrętów wynosiła około 570 ton, wobec 660 ton ostatnich jednostek typu 1906 (G 192), aczkolwiek była zbliżona do pierwszych jednostek typu 1906. Podobnie jak inne niemieckie okręty odpowiadające wielkością i charakterystykami zagranicznym niszczycielom, były one formalnie klasyfikowane jako duże torpedowce (niem. Große Torpedoboote).