recenzje dzieł Znanieckiego (Socjologia wychowania, w „Myśli Mocarstwowej”, 1928, nr 7) i Chałasińskiego (Społeczna genealogia inteligencji polskiej, w „Biuletynie Socjologicznym”, 1946, zeszyt 1), a także samodzielną pracę Rozwój socjologii w Poznaniu („Literatura i Sztuka”, 1928, nr 23/4).
Kilka miesięcy przed wybuchem II wojny światowej znalazł się na kresach. Był bibliotekarzem Wołyńskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Łucku, potem kierownikiem Wołyńskiego Instytutu Naukowego w Krzemieńcu. Po wojnie powrócił do kraju i od sierpnia 1945 pracował w Bibliotece Jagiellońskiej, oficjalną nominację na bibliotekarza odbierając 1 czerwca 1946. W placówce tej pracował do końca życia, nie zaniedbując również działalności na polu socjologii. Był m.in. jednym z organizatorów krakowskiego Koła Socjologów (9 kwietnia 1946) i jego pierwszym skarbnikiem. W 1949 wszedł w skład Komisji Socjologicznej Polskiej Akademii Umiejętności.
Oba zawody – wyuczony i wykonywany – połączył w ramach pracy nad bibliografią socjologii polskiej. Zaplanowanego na wiele lat zamierzenia zrealizować nie zdołał ze względu na przedwczesną śmierć, pozostawił jedynie w rękopisie bibliografię prac Floriana Znanieckiego. Zgromadził cenny prywatny księgozbiór, posiadał również zbiory ekslibrisów i numizmatów.