Na Sejmie Rozbiorowym 1773–1775 został członkiem Komisji Edukacji Narodowej (był nim przez 21 lat: od 14 października 1773 aż do roku 1794)Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 152. i Komisji Emfiteutycznej LitewskiejVolumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 87.. Na zlecenie Komisji Edukacji Narodowej w roku 1774 opracował projekt reform szkolnictwa średniego, którego wynikiem był Przepis na szkoły wojewódzkie oparty na filozofii Franciszka BaconaDorota Żołądź-Strzelczyk, Szkoła Wydziałowa Poznańska 1781-1793, [w:] Dzieje domowe albo opis przez dni osobliwych dziejów i przypadków zdarzonych w Szkołach Wydziałowych Poznańskich, Wydawnictwo Miejskie: Poznań 2006 (seria: Kroniki Staropolskie), , s. 2.. Był też inicjatorem i przewodniczącym Towarzystwa do Ksiąg Elementarnych (1775–1788), a w latach 1774–1794 administrował Biblioteką Załuskich. W latach 1777–1778 był aktywnym członkiem Towarzystwa Fizycznego. W tym okresie (1776–1783) należał do antykrólewskiej opozycji magnackiej. Przez kilka miesięcy (od grudnia 1776 do marca 1777) podróżował do Petersburga w towarzystwie F. K. Branickiego. Poseł na sejm 1778 roku z województwa lubelskiegoWitold Filipczak, Sejm 1778 roku, Warszawa 2000, s. 347.. W roku 1783, po śmierci S.