Włodzimierz był uczniem IX LO (1970-1973), uczniem i absolwentem Katolickiego Liceum Ojców Pijarów w Krakowie (egzamin maturalny w. 1975 r.). Studiował na Wydziale Prawa UJ. Równocześnie pracował m.in. w Ośrodku Krakowskim Telewizji Polskiej, w pralni, jako motorniczy czy listonosz. W tym też czasie rozpoczął działalność niepodległościową. Produkował klepsydry z okazji rocznic patriotycznych i rozlepiał je po krakowskich kościołach. Od 1972 utrzymywał stały kontakt z żołnierzami marszałka Piłsudskiego, konspiracyjnie skupionymi w nielegalnym – z punktu widzenia prawa PRL – Oddziale Krakowskim Związku Legionistów Polskich. Był współzałożycielem (1976) i członkiem kierownictwa Akcji na Rzecz Niepodległości. Współpracował z różnymi organizacjami tzw. opozycji demokratycznej (Studenckie Komitety Solidarności 1977, Ruch Obrony Praw Człowieka i Obywatela 1977, Ruch Młodej Polski, Komitet Porozumienia na rzecz Samostanowienia Narodu 1979, Instytut Katyński). W październiku 1978 r. współorganizował pochód z wawelskiej katedry, świętujący wybór kardynała Karola Wojtyły na papieża, a 11 listopada tegoż roku pierwszy w PRL pochód do Grobu Nieznanego Żołnierza, w czerwcu 1979 r. podczas Mszy papieskiej na krakowskich Błoniach wypuścił w powietrze za pomocą balonów ogromny sztandar z jagiellońskim Orłem.