Płytę wydała firma Krzysztofa Kozaka R.R.X. Gościnnie w nagraniach wzięli udział m.in. Tede, Onar oraz PeIHa. Z kolei sam Borycki rapował m.in. na albumach producenckich DJ-a 600V – Wkurwione bity i V6 oraz solowym debiucie Tedego pt. S.P.O.R.T. W 2002 roku została wydana ostatnia płyta WYP3 pt. Stara szkoła rapu. Na płycie znalazło się sześć nowych utworów oraz cztery remiksy. Wkrótce potem w wyniku nieporozumień personalnych zespół nieoficjalnie zakończył działalność.
Także w 2002 roku ukazał się drugi album solowy Borixona zatytułowany Mam pięć gram. Materiał ukazał się na mocy kontraktu wydawniczego z firmą Camey Studio. Na płycie gościli m.in. Franek, Gutek i Selma. Materiał spotkał się z mało entuzjastycznym przyjęciem i nie odniósł sukcesu komercyjnego. Borycki gościł ponadto na pierwszych solowych albumach Żuroma – A póki co... i Piha – Boisz się alarmów... (Peiha solo album cz. I). 23 maja 2003 roku został wydany trzeci album rapera pt. Hardcorowa komercja – Nic naprawdę, a wyprodukowany w głównej mierze przez DJ-a 100 Karatów. Materiał został wydany przez Fundament Records. Wydawnictwo dotarło do 31. miejsca zestawienia OLiS. Popularnością w kraju cieszyła się pochodząca z albumu piosenka zatytułowana „Platynowe sombrero”, a emitowana intensywnie m.in. przez stację telewizyjną VIVA Polska.