posiada ona sztywny kurs 1 Luigino = 6 dolarów amerykańskich) i znaczków pocztowych, przyjęto oficjalną dewizę (Sub Umbra Sedi – pol. Usiadłem w cieniu) i skomponowano hymn (La Speranza – pol. Nadzieja), na wjeździe ustawiono symboliczne budki graniczne, a nawet powołano „armię” (Corpo della Guardia, pol. korpus strażników) składającą się z jednego żołnierza. W nieformalnym referendum przeprowadzonym 23 kwietnia 1995 roku. 304 spośród 308 mieszkańców poparło „niepodległość”.
W myśl „konstytucji” głową państwa jest książę wybierany w demokratycznych wyborach na siedmioletnią kadencję. Władzę ustawodawczą sprawuje Rada Przeorów, składająca się z obywateli urodzonych, ochrzczonych i mieszkających w Sebordze. Organem sprawującym władzę wykonawczą jest Tajna Rada, składająca się z księcia i dziewięciu ministrów, z czego pięciu jest wybieranych na drodze demokratycznych wyborów.
Samozwańcza niepodległość sprawiła, że miasteczko cieszy się dużym zainteresowaniem ze strony turystów. Dzięki rozwojowi turystyki odrestaurowane zostało historyczne centrum miasta.