Seborga (lig. Seborca) – miasteczko w północno-zachodnich Włoszech, w regionie Liguria, w prowincji Imperia, w Alpach Liguryjskich. Słynie z bycia tzw. mikronacją, czyli symbolicznego deklarowania od 1954 roku niepodległości jako Księstwo Seborgi. Według danych z końca 2010 roku Seborgę zamieszkuje 319 osób, w tym 37 (11,6%) cudzoziemcówStatystyki demograficzne ISTAT.
Dzieje Seborgi sięgają VIII wieku, kiedy była to wieś należąca do hrabiów Ventimiglii. W 954 roku hrabia Guido podarował ją benedyktynom z Lérins. Od 1181 roku miejscowość była przedmiotem sporu między opactwem a Republiką Genui – formalnie Seborga, jak i inne dobra benedyktyńskie, pozostawała w granicach tego państwa, nigdy jednak nie sprawowało ono realnej władzy nad tym obszarem. W 1729 roku Seborgę kupił Wiktor Amadeusz II, książę Piemontu i król Sardynii. Jako część państwa sardyńskiego Seborga w 1861 roku znalazła się w Królestwie Włoch.