Normą najwyższą jest norma podstawowa (Grundnorm), którą Kelsen określa jako „czysto pomyślaną lub sfingowaną”; jest ona transcendentalno-logicznym domknięciem systemu.
Hans Kelsen odrzuca podstawową tezę pozytywistycznej doktryny Austina mówiącej o tym, że prawo jest rozkazem władzy państwowej. Norma prawna obejmuje jedynie pewien stan rzeczy porządkiem prawnym. Mówimy więc o formalnym charakterze aktu prawnego. Czysta nauka prawa może zajmować się tylko formą prawnego zjawiska. Treść, strona historyczna czy też polityczna leży w gestii socjologa badającego prawo.
Dzieła Podstawowe zagadnienia nauki prawa państwowego (1911) O istocie i wartości demokracji (1920) Czysta teoria prawa (1934)
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wiedeńskiego Kategoria:Austriaccy prawnicy Kategoria:Filozofowie prawa Kategoria:Ludzie urodzeni w Pradze Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec Kategoria:Teoretycy prawa Kategoria:Urodzeni w 1881 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley Kategoria:Zmarli w 1973