Redaktorzy naczelni w latach 1918–1939 Redaktorami czasopisma byli kolejni szefowie Wojskowego Instytutu Naukowo-Wydawniczego (od 1934 – Wojskowego Instytutu Naukowo-Oświatowego): płk Wacław Tokarz I 1918 – II 1927 kpt. Tadeusz Różycki-Kołodziejczyk IV 1919 – VI 1920Wspólnie z W. Tokarzem. mjr dypl. Marian Porwit II 1927 – XI 1928 mjr dypl. Eugeniusz Quirini XI 1928 – XII 1932 mjr dypl. Karol Lilienfeld-Krzewski I 1933 – VI 1933 płk dypl. Leon Różycki VII 1933 – V 1935 płk dypl. Leon Koc VI 1935 – X 1938 ppłk dypl. Kazimierz Ryziński XI 1938 – VIII 1939
Na emigracji Po przerwie spowodowanej działaniami wojennymi, wznowiono w 1940 roku wydawanie „Bellony” w Londynie jako miesięcznika. W następnych latach zeszyty były wydawane nakładem Sztabu Naczelnego Wodza. W 1947 miesięcznik przekształcono w kwartalnik, ukazujący się do 1967 roku nakładem Instytutu Polskiego i Muzeum im. gen. Sikorskiego (ostatni rok wydawniczy – 1964).
PRL W Polsce Ludowej reaktywowano "Bellonę" w 1945 roku (red. Apoloniusz Zawilski). W 1950 przestała się ukazywać.