Autorzy artykułów korzystali również z zasobów Centralnego Archiwum Wojskowego. W redagowaniu pisma okazała się również bardzo pomocna Centralna Komisja Słownictwa Wojskowego, której zadaniem było ujednolicenie bardzo zróżnicowanej terminologii wojskowej, gdyż oficerowie korzystali ze słownictwa armii: francuskiej, niemieckiej, rosyjskiej czy austro-węgierskiej.
Na łamach „Bellony” ukazywały się również cyklicznie recenzje publikacji naukowych, poświęcone zagadnieniom szeroko pojętej wojskowości. Ostateczny kształt „Bellona” przyjęła w 1936 roku, kiedy to został do niej wcielony ukazujący się od 1926 roku „Przegląd Wojskowy”, na łamach którego prezentowano zagraniczną myśl wojskową. Jednocześnie miesięcznik „Bellona” przekształcono w kwartalnik. Zmiana ta jednak nie była odczuwalna, gdyż już od 1927 roku poszczególne zeszyty były spinane w tomy zawierające po 2-4 zeszyty i tak oprawione i opisane były przesyłane do jednostek wojskowych. Poza tym, dla ułatwienia korzystania z wydanych w poprzednich latach publikacji, postanowiono połączyć zeszyty w tomy. W celu sprawnego i prawidłowego połączenia do bibliotek wojskowych i uniwersyteckich przesłano odpowiednie instrukcje.