opublikowało oświadczenie sprzeciwiające się stosowaniu tej metody.
jest uznawany za twórcę RPM, chociaż inni opracowali również podobne techniki, znane jako informacyjne wskazywanie () lub terapia alfabetyczna (). Osoby stosujące RPM zgłaszają nadspodziewane umiejętności czytania i pisania u swoich pacjentów, a także zmniejszenie niektórych problemów behawioralnych związanych z autyzmem. Według amerykańskiego psychologa pomimo tego, że RPM różni się pod pewnymi względami od ułatwionej komunikacji „ma taki sam potencjał nieświadomego podpowiadania, ponieważ tablica z literami jest zawsze trzymana w górze przez asystenta. Tak długo, jak metoda komunikacji wymaga aktywnego udziału innej osoby, pozostaje potencjał do nieświadomego naprowadzania".
Krytycy ostrzegają, że nadmierne poleganie w RPM na podpowiedziach (werbalnych i ruchowych wskazówkach udzielanych przez osoby wspomagające) może hamować rozwój niezależnej komunikacji w grupie docelowej. Do kwietnia 2017 r. przeprowadzono tylko jedno badanie naukowe próbujące potwierdzić skuteczność twierdzeń Mukhopadhyaya, choć jego recenzenci stwierdzili, że miało ono poważne wady metodologiczne.
Przypisy
Bibliografia
Magdalena Grycman, Bogusława Beata Kaczmarek: Podręczny słownik terminów AAC (komunikacji wspomagającej i alternatywnej). Kraków: Impuls, 2014. ISBN 9788378501213