Grzegorz XVII, w kazaniu z 20 listopada 2000 roku, stwierdził, że najbliższe Kościołowi Palmariańskiemu, spośród tradycjonalistów, jest Bractwo Świętego Piusa X. Grzegorz XVII ogłosił 47 oficjalnych dokumentów, a w swej bazylice zwołał pierwszą sesję „Świętego, Wielkiego i Dogmatycznego Soboru Palmariańskiego”. Odbył kilka wizyt zagranicznych, w tym do Ameryki Łacińskiej i po Europie. Kanonizował Francisco Franco i Krzysztofa Kolumba.
Do 1983 r. wspólnota stosowała nadzwyczajną formę rytu rzymskiego, później w znaczący sposób zmodyfikowano ryt trydencki, redukując go niemal do modlitwy u stopni ołtarza, offertorium i kanonu, po czym msza kończy się błogosławieństwem. W kwestiach obyczajowych wspólnota głosi bardzo rygorystyczną naukę, ma kilkadziesiąt tysięcy członków, głównie w Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej.
21 marca 2005 roku zmarł założyciel Kościoła, papież Grzegorz XVII. Na jego następcę wybrano Manuela Alonso Corrala, który przybrał imię Piotra II. Na konklawe po śmierci Piotra II (zm. 15 lipca 2011) wybrano ks.Sergio Maríę (świeckie imię i nazwisko: Jesús Hernández Ginés), który przybrał imię Grzegorza XVIII. Jednak po pięciu latach pontyfikatu zrezygnował z godności papieża i opuścił Kościół Palmariański.