Budowa i systematyka Kręgi szyjne Lewisuchus były wydłużone, a żebra niewyspecjalizowane. Budowa kości szczękowej sugeruje wydłużenie pyska. Ze względu na niekompletność szczątków Romer nie przedstawił jednak rekonstrukcji całego zwierzęcia. Paleontolog uznał Lewisuchus za stosunkowo prymitywnego przedstawiciela grupy Pseudosuchia (w ówczesnym rozumieniu). Spekulował, że mógł on być przedstawicielem linii ewolucyjnej prowadzącej do celurozaurów, jednak stwierdził, że najlepiej jest określić Lewisuchus jako Pseudosuchia incertae sedis. W późniejszych latach teorię o pochodzeniu dinozaurów od przedstawicieli Pseudosuchia wykluczono, jednak niektóre badania wspierały hipotezę o przynależności rodzaju Lewisuchus do Pseudosuchia (przez niektórych naukowców określanej Crurotarsi). Analiza kladystyczna przeprowadzona w 1993 roku przez J. Michaela Parrisha zasugerowała, że Lewisuchus, podobnie jak turfanozuch i Prestosuchidae, jest bazalnym przedstawicielem Suchia – grupy archozaurów należącej do Crurotarsi. W 1987 roku Andrea Arcucci opisała pseudolagozucha – bazalnego dinozauromorfa, którego szczątki odkryto w osadach z tego samego wieku i lokalizacji. W 1997 roku zasugerowała, że Lewisuchus i Pseudolagosuchus mogą być synonimami.