Można wyróżnić również istnienie religijnego kapitału społecznego.
W literaturze wskazuje się także na szereg innych kryteriów podziału typów kapitału społecznego jako zasobuKlimczuk, Andrzej, Kapitał społeczny ludzi starych na przykładzie mieszkańców miasta Białystok, Wiedza i Edukacja, Lublin 2012, s. 74–75.. Kapitał społeczny może być wyróżniany ze względu na: poziom analizy socjologicznej i/lub ośrodek jego koncentracji (jednostki lub gospodarstwa domowe, grupy społeczne lub środowiska lokalne, instytucje lub kraje); ekonomiczny rodzaj dobra (dobro prywatne, dobro klubowe lub dobro publiczne); charakter efektów zewnętrznych (przynoszący negatywne lub pozytywne efekty); cele dysponenta (zorientowany na realizację celów partykularnych lub na realizację dobra wspólnego); siłę, ekskluzywność i częstotliwość kontaktów w istniejących powiązaniach (oparty na silnych powiązaniach i częstych kontaktach lub oparty na słabych powiązaniach i sporadycznych kontaktach); promień zaufania między osobami (od zaufania ograniczonego do najbliższej rodziny do zaufania zgeneralizowanego); stopień formalizacji (nieformalny lub formalny);