W czasie I wojny światowej Niemcy urządzili w budynku szpital dla żołnierzy. W listopadzie 1918 r. Polacy uniemożliwili wywóz najkosztowniejszej aparatury i zaopatrzenia, nie uchroniono jednak budynku przed częściową grabieżą przez miejscową ludność. W tym samym miesiącu Dom Księcia przejęło Wojsko Polskie z zachowaniem dotychczasowego przeznaczenia. Naczelnym lekarzem szpitala i garnizonu częstochowskiego został dr kpt. Józef Kluczewski. Pod jego kierunkiem budynek wyremontowano i urządzono 11 sal dla 70 chorych. Szpital służył jako zaplecze podczas walk w obronie Lwowa, wojny bolszewickiej i III powstania śląskiego. W latach 1919–1921 lokalne społeczności wspierały szpital dostawami żywności i kwestami na jego rzecz. W drugiej połowie 1921 r. szpital zlikwidowano jako niepotrzebny.
Budynek pozostał w rękach Wojska Polskiego i znajdował się w zasobach Funduszu Kwaterunku Wojskowego a wykorzystywany był jako dom dla rodzin oficerów, m.in. apartament na piętrze od strony al. Wolności przeznaczony był dla dowódcy 7. Dywizji Piechoty. Wówczas został on ukończony, otrzymał oświetlenie elektryczne, instalację wodną i kanalizacyjną. W pierwotnej postaci budynek wieńczyły dwie kopuły, jedna znajdująca się nad głównym wejściem od strony obecnej Alei Wolności, oraz druga, narożna.