W większości nowych środowisk graficznych antyaliasing jest stosowany do wygładzania krawędzi czcionek ekranowych. Jest to problem znacznie bardziej złożony niż dla zwykłych linii, ponieważ rozmycia linii, które tworzą glify, mogą powodować nakładanie się i zlewanie blisko leżących linii, co z kolei może znacząco utrudnić odczytanie tekstu. Często jest też niemożliwe stosowanie zaawansowanych technik ze względu na wzrost czasu przetwarzania i dużą ilość tekstu. Między innymi z powodu trudności w zastosowaniu antyaliasingu dla fontów nie zaleca się stosowania pochylonego tekstu (kursywy) w rastrowym urządzeniu wyjściowym (np. ekran monitora) o niedużej rozdzielczości.
W graficznych systemach operacyjnych do renderowania tekstu oprócz antyaliasingu stosuje się również wygładzanie podpikselowe (zwane subpikselowym), które wykorzystuje fakt, że każdy piksel ekranu monitora składa się najczęściej z trzech podpikseli (czerwony, zielony i niebieski), ponieważ działa w modelu barw RGB (zob. rysunek obok). Już odpowiednie modyfikowanie jasności poszczególnych podpikseli pozwala na uzyskanie zadowalających efektów wygładzania czcionek, a zastosowanie równocześnie antyaliasingu doprowadza to działanie do bardzo dobrych rezultatów wizualnych.