miejsce – Ernest Wilimowski (554 gole) [data dostępu: 2016-04-22]..
Życiorys thumb|left|Dom rodzinny Ernesta Wilimowskiego przy ul. Barbary 5A w Katowicach thumb|Wilimowski (z lewej) w barwach Ruchu Ernest Wilimowski urodził się w Katowicach, w Prowincji Śląsk Cesarstwa Niemieckiego jako Ernst Otto Pradella. Pochodził z górnośląskiej rodziny. Wilimowski posiadał niezwykłą anomalię anatomiczną – sześć palców u prawej stopy. Jego matka, Pauline Florentine Pradella (1895–1981), urodziła chłopca jako panna; w akcie urodzenia nie widnieją dane ojca. Najprawdopodobniej ojciec Ernesta (który miał mieć na imię Ernst Roman) zginął jako żołnierz na froncie wschodnim podczas I wojny światowej. Istniała również hipoteza (z czasem sfalsyfikowana co do faktów), że prawdziwym ojcem Ernesta był Roman Wilimowski, zaginiony na wojnie, a więc nieuznany oficjalnie za ojca. W 1922 roku wschodnia część rejencji opolskiej stała się częścią Polski i Ernest tym samym został obywatelem II RP. W 1929 jego matka Paulina Pradella wyszła za mąż za urzędnika i powstańca śląskiego z polskiej rodziny przybyłej na Górny Śląsk, Romana Wilimowskiego (1895–1941), który usynowił 13-letniego Ernesta nadając mu jednocześnie swoje nazwisko (6 czerwca 1929). Rodzicami jego matki Pauliny byli Johann Pradella i Klara z d. Bekersch z Załęża (do 1924 r.