spotykał się z uwielbieniem, ale też zarzucano mu awanturnictwo, nadużywanie alkoholuZ podpisu pod zdjęciem („Łódź w Ilustracji”, 27 VI 1926, nr 26, s. 8): „Światowej sławy bas rosyjski, Szalapin, bawiąc obecnie w New-Yorku, przeprowadza studia nad życiem nędzarzy amerykańskich. Na fotografii naszej widzimy go w garkuchni Bowery w towarzystwie jednego z gości”. oraz skandale alkowy.
Kilkakrotnie śpiewał w Warszawie; podobno gdy go witał tłum na dworcu i proszono by zaśpiewał – Szalapin odpowiedział: „Ja tam nie wasz Janko [Jan Kiepura], cztoby wam na ulicach pieł”. W drodze do niej, 1 grudnia 1936, wystąpił tylko z jednym recitalem w Łodzi, w tamtejszym Teatrze Miejskim„Łódź w Ilustracji”, 29 XI 1936, nr 48, s. 5..
Jego wybitne operowe partie basowe to: tytułowe w Borysie Godunowie Musorgskiego, w Mefistofelesie Boita, w Don Kichocie Masseneta, Leporello w Don Giovannim Mozarta, Don Basilio w Cyruliku sewilskim Rossiniego, Mefistofeles w Fauście Gounoda, Włodzimierz Halicki i Kończak w Kniaziu Igorze Borodina. Szalapin był też znakomitym wykonawcą pieśni, zwłaszcza kompozytorów rosyjskich.
Zmarł 12 kwietnia 1938 roku w swym domu pod Paryżem, pochowano go na paryskim cmentarzu Batignolles. 29 października 1984 prochy jego spoczęły na Cmentarzu Nowodiewiczym w MoskwieМогилы знаменитостей.