Kotys otrzymał od króla Macedonii zwolnienie ze służby, by walczyć w obronie swoich ziem. Persusz na pożegnanie ofiarował mu duże dary. Wypłacił także 200 talentów tytułem żołdu dla konnicy za pół roku, chociaż umówili tę kwotę na rok (XLII 65–67). W 168 r. doszło do bitwy pod Pydną między Macedonią a Rzymianami pod wodzą Paulusa. Kiedy Perseusz poniósł klęskę, uciekł z pola bitwy. Zanim poszedł także Kotys ze swoją konnicą (XLIV 42). Bitys (Beithys), syn Kotysa i przyszły król, dostał się do niewoli oraz został odesłany pod strażą do Karseoli, mieście na wschód od Rzymu. Kilka dni później przybyli posłowie do Rzymu. Wzięli ze sobą okup za syna Kotysa i pozostałych zakładników. Mówili w senacie rzymskim, że ich król był sprzymierzeńcem Macedonii wbrew swojej woli oraz że musiał dać Perseuszowi zakładników, jako rękojmię wierności. Prosili senat o możliwość wykupu swoich za ustaloną przez nich cenę. Rzymianie uważając, że skoro wojna macedońska skończyła się po ich myśli, postanowili wypuścić księcia trackiego razem z innymi zakładnikami bezinteresownie. Zrobili z tej decyzji ozdobę ze swojej łagodności i wspaniałomyślności oraz chcieli zobowiązać sobie króla za te dobrodziejstwo. Wysłali trzech legatów z zakładnikami do Kotysa, a trackim posłom dano pieniądze 2 tys.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kotys IV · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.