Wszystkie troje dzieci zostały ochrzczone 2 listopada 1897 roku w ewangelicko-reformowanym kościele św. Piotra i Pawła w Moskwie przez pastora Georga Pavlovicha Bruschweilera.
Gdy miała zaledwie kilka lat ojciec porzucił rodzinę i być może popełnił samobójstwo. Tamara wychowywana była w Warszawie, przez matkę i dziadków, Bernarda i Klementynę Deklerów. Być może byli zaprzyjaźnieni z Ignacym Janem Paderewskim i Arturem Rubinsteinem, ale jest to negowane w opracowaniu Sosnowskiej. Rodzinny grobowiec Deklerów znajduje się na cmentarzu żydowskim przy ul. Okopowej w Warszawie.
Od 1907 zaczęła symulować problemy zdrowotne i szantażem wymuszała coroczne wakacje we Włoszech oraz przeniesienie do szkoły w Lozannie. W trakcie owych wakacji, na które jeździła z babcią, zapoznała się ze sztuką renesansowych mistrzów, których obrazy oglądała we Florencji, Rzymie i Wenecji. Wpływ tych dzieł jest widoczny w dwóch pierwszych okresach twórczości Łempickiej. Przejawia się on w używanych przez nią czystych kolorach, dokładnym rysunku oraz draperiach i cieniach.