Z powodu niepowtarzalności, rekonstrukcja uszkodzonych egzemplarzy jest trudna i żmudna. Nogi każdej z rzeźb są lite, natomiast korpus i głowa puste w środku, dzięki temu zachowują pion. Analizy mikroskopowe i badania porównawcze materiałów wykazały, że wszystkie rzeźby wykonano z tej samej gliny.
Z trzech sektorów, w których odnaleziono glinianą armię, największym jest ten opisywany numerem 1. Znajduje się w nim kompletny pułk piechoty, liczący 3210 żołnierzy, w tym 200 kuszników i łuczników. Wyposażeni zostali w różnego rodzaju prawdziwą broń (wykonaną z drewna i brązu) i 6 wozów bojowych, każdy zaprzężony w parę glinianych koni. Sektor 2 (odkryty w 1976 r.) zawiera oddział kawalerii i oddziały pomocnicze, natomiast w sektorze 3 (odnaleziony kilka tygodni po drugim) znajduje się prawdopodobnie dowództwo glinianej armii.
Terakotowa Armia od 1987 roku znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.
Zobacz też Dynastia Qin
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne Jak dojechać i zwiedzać Armię Terakotową
Kategoria:Obiekty z listy dziedzictwa UNESCO w Chinach Kategoria:Stanowiska archeologiczne w Chinach Kategoria:Ceramika chińska Kategoria:Sztuka sepulkralna Kategoria:Zabytki Chin Kategoria:Xi’an Kategoria:Rzeźby z okresu starożytności Kategoria:Rzeźby z terakoty