Ostatnie z nich miały miejsce 7 czerwca 1951, kiedy to w więzieniu Landsberg (tym samym, w którym osadzony po puczu monachijskim Adolf Hitler napisał Mein Kampf) powieszono: Oswalda Pohla skazanego w procesie SS-WVHA, Otto Ohlendorfa, Ericha Naumanna, Paula Blobela i Wernera Braune skazanych w procesie Einsatzgruppen oraz Hansa Theodora Schmidta skazanego w procesie załogi Buchenwaldu i Georga Schallermaira skazanego w odrębnym procesie (000-50-2-121 US vs. Georg Schallermair) w ramach procesów załogi KZ-Außenkommando Mühldorf – podobozu KL Dachau.
W NRD egzekucje skazanych na karę śmierci wykonywano znacznie dłużej i aż do 1966 roku wykorzystywano do tego celu gilotynę. Po raz ostatni w Niemczech został w ten sposób uśmiercony 8 lipca 1966 w więzieniu w Lipsku Horst Paul Silvester Fischer – zbrodniarz nazistowski, lekarz SS w obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau. Wykonanie kary śmierci było w NRD objęte ścisłą tajemnicą i nawet w przypadkach egzekucji przeprowadzonych po pokazowych procesach w akt zgonu jako przyczynę śmierci wpisywano atak serca. Ostatni wyrok śmierci wydany przez sąd cywilny wykonano prawdopodobnie 15 września 1972 roku na skazanym za ośmiokrotnie morderstwo i wykorzystywanie seksualne dzieci. Egzekucji poprzez „nieoczekiwany strzał w tył głowy” dokonał wschodnioniemiecki kat Hermann Lorenz.