W 1908 został członkiem rzeczywistym Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Żonaty z Marią z Urbanowiczów, mieli córkę Helenę.
Przedstawił pierwszą w Polsce krytyczną analizę średniowiecznej literatury włoskiej, francuskiej i niemieckiej. Zajmował się opracowaniem wskazówek metodycznych do nauki o historii literatury powszechnej. Wraz z Piotrem Chmielowskim wydał antologię Obraz literatury powszechnej w streszczeniach i przykładach (dwa tomy, 1895–1896), ogłosił także przekłady dzieł Historya literatury angielskiej wieku XVIII Hermanna Hettnera (1883) i Francya przed rewolucyą Hipolyte Taine’a (1883). Oprócz rozpraw w czasopismach (o literaturze włoskiej: o Camoensie i Molierze), brał udział w opracowaniu „Dziejów literatury powszechnej”
Był ponadto autorem m.in.:
O wykładzie historyi dla naszej młodzieży (1877) O współczesnej literaturze włoskiej (1879) O Kamoensie (1880) O Molierze (1882) Literatura kościelno-chrześcijańska i giermańsko-pogańska do Wojen Krzyżowych (1887) Literatura świata rycerskiego (1887) Średniowieczna literatura narodów zachodnio-europejskich (1887)
Przypisy