W 1937 roku została pierwszą Europejką, która zdobyła złoty medal na mistrzostwach świata w wieloboju w Davos. Wygrała tam wszystkie cztery biegi, wyprzedzając w klasyfikacji końcowej Synnøve Lie oraz Verné Lesche z Finlandii. Wynik ten powtórzyła podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata w wieloboju w Oslo. Wygrała tam na dystansach 500 i 1000 m, w biegu na 5000 m, była trzecia, a na 3000 m zajęła czwarte miejsce. W tym samym roku zajęła również szóste miejsce w slalomie na mistrzostwach świata w narciarstwie alpejskim w Engelbergu. Była również piąta na rozgrywanych w 1939 roku mistrzostwach świata w Zakopanem, co było najlepszym wynikiem wśród całej norweskiej ekipy na tych mistrzostwach.
Po wojnie Po zakończeniu II wojny światowej skupiła się na piłce ręcznej i tenisie. W 1948 roku wzięła udział w zawodach w narciarstwie alpejskim na igrzyskach olimpijskich w Sankt Moritz. Zajęła tam siódme miejsce w zjeździe, czternaste w slalomie oraz trzynaste w kombinacji. Nie zdobyła już żadnego medalu na międzynarodowej imprezie. Rozegrała parę spotkań w reprezentacji Norwegii w piłce ręcznej, kończąc sportową karierę w 1961 roku.