Zjawiają się goście: Dragotin, który nadal nie umie nakłonić Ilony do małżeństwa, bo ta myśli tylko o Joszim oraz Jolanta z Kajetanem, już po ślubie i z dwojgiem dzieci. Kajetan choć znajduje się całkowicie pod pantoflem żony, kocha ją bezgranicznie. Hrabina Ilona wypytuje Josziego czy faktycznie bierze dzisiaj ślub, ten jednak uchyla się od odpowiedzi. Zorika zdaje sobie sprawę, że Joszi już jej nie kocha, choć poświęcił dla niego dom, ojca i narzeczonego, powraca do niej pieśń, którą niegdyś śpiewał Jonel: Nie kocha Cię tamten, nie kocha jak ja!... Cygańska miłość - to miłóść zła.
Rozpoczyna się cygańskie wesele. Wśród gości Zorika dostrzega ojca. Dragotin nie przyznaje się jednak do niej, twierdząc, że nie ma córki wśród Cyganów. Joszi chcąc upokorzyć Zorikę, każe jej tańczyć i śpiewać dla gości. Mówi jej też otwarcie, że nie weźmie z nią ślubu.
Akt III Zorika śpi nad wodami Czerny, a Jonel śpiewa jej pieśń o dzikiej różyczce. Jolanta zmusza wreszcie Kajetana do oświadczyn. Dragotin dla świętego spokoju udziela im błogosławieństwa. Natomiast Ilona uchyla się jego staraniom, woli pozostać samotna. Joszi spieszy do taborów, bo o świcie Cyganie mają wyruszyć w dalszą drogę. Ilona jest rozczarowana, że Joszi odchodzi, jednak na odchodnym wynagradza go po królewsku, obsypując złotymi monetami.