Jednak w okresie pomiędzy Starym Testamentem a Nowym wiara w świadomość duszy po śmierci stała się popularna w judaizmie jako miejsce tymczasowe aż do zmartwychwstania w dniu ostatecznym. Na przykład Szeol u Henocha jest podzielony na cztery obszary: dla prawych, którzy będą wskrzeszeni ale nie wymagają sądu, dla prawych którzy będą wskrzeszeni a potem sądzeni i zaakceptowani, dla niegodziwych, którzy będą wskrzeszeni i dla niegodziwych, którzy nie będą wskrzeszeni. Ponieważ ta apokryficzna księga, 1 Henocha, spisana została hipotetycznie przez “Henocha”; w związku z czym przed Abrahamem, Henoch nie mógł spotkać się z Abrahamem.
Pseudoepigraficzne książki przypisane późniejszemu okresowi starotestamentowemu wymieniają Abrahama jako rządzącego patriarchami. Na przykład apokryf pseudoepigraficzny Apokalipsa Sofoniasza opisuje Sofoniasza oprowadzanego po zaświatach, który przechodzi z ciemnej strony Hadesu na stronę Abrahama: "potem przeszedł na stronę prawych, mianowicie Abrahama i Izaaka i Jakuba i Enocha i Eliasza i Dawida (Apokalipsa Sofoniasza 9:4)Apocalypse of Zephaniah 9:2. J.H. Charlesworth, The OT Pseudepigrapha, Doubleday 1983 Wpływ myśli greckiej Hadesu jest widoczny po zwycięstwie Aleksandra Wielkiego i hellenizacji Palestyny.