Constantin (Konstantyn) Ferber, zwany starszym (niem. Constantin Ferber der Ältere) (9 czerwca 1520 - 15 lutego 1588) – wieloletni burmistrz Gdańska, burgrabia królewski w Gdańsku.
Życiorys Urodził się w patrycjuszowskiej rodzinie gdańskiej jako najmłodszy syn burmistrza Eberharda Ferbera. W 1548 został ławnikiem, a 1549 członkiem Rady Miasta, a 1555 wybrano go jednym z burmistrzów.
Dzięki jego staraniom otwarto w 1558 wyższą szkołę ewangelicką, tzw. partykularz (łac. i niem. Particular), w dawnym klasztorze franciszkanów. Został pierwszym przełożonym szkoły na Starym Przedmieściu (później znanej jako Gdańskie Gimnazjum Akademickie) i przeznaczał na jej utrzymanie znaczne dochody ze swoich dóbr.
Prowadził politykę obrony przywilejów nadanych Gdańskowi, sprzeciwiając się wszelkim próbom ich ograniczania i ściślejszego zespolenia Prus Królewskich z Polską. Zajmował nieprzychylne stanowisko wobec Komisji Morskiej utworzonej przez Zygmunta Augusta, m.in. w 1568 nakazał uwięzić i stracić 11 kaprów królewskich, co doprowadziło do otwartego konfliktu miasta z królem. Wezwany przed sąd na sejmie w Lublinie w 1569 został oskarżony o obrazę majestatu, pozbawiony urzędu burmistrza i wraz z Johannem Proite uwięziony na rok w Piotrkowie.