thumb|Grób Bronisława Minca na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Bronisław Minc (ur. 5 maja 1913 w Warszawie, zm. 28 stycznia 2004 tamże) – polski ekonomista marksistowski, publicysta.
Życiorys Urodził się w rodzinie Oskara i Stefanii z domu Fajersztajn (1880–1955), brat Hilarego i Franciszki Olbrycht. Należał do Komunistycznego Związku Młodzieży Polski (1930–1931), następnie do Komunistycznej Partii Polski (1931–1938). W 1938 r. ukończył studia na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1944–1945 był członkiem Związku Patriotów Polskich.
W 1946 r. wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej, a następnie do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1946–1952 dyrektor Departamentu Koordynacji w Centralnym Urzędzie Planowania i w Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego. W latach 1948–1984 kierował katedrą w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie, wieloletni dziekan wydziału oraz prorektor ds. nauki tej uczelni. W latach 1953–1968 kierował Zakładem Nauk Ekonomicznych Polskiej Akademii Nauk.
Tytuł doktora nauk ekonomicznych uzyskał w SGPiS w 1950 r. Od 1953 do 1956 r. pracował w Instytucie Kształcenia Kadr Naukowych przy KC PZPR. W 1955 r. mianowany profesorem nadzwyczajnym, a w sześć lat później profesorem zwyczajnym. W 1984 r.