W przeciągu następnych lat nastąpiło rozwinięcie się szpitala (otwarcie nowych oddziałów, powiększenie liczby łóżek).
W 1884 roku wybudowano oddzielny pawilon chorób zakaźnych (20 łóżek, 2 separatki i sala operacyjna) z powodu dużej śmiertelności w oddziałach zakaźnych. Od pierwszego dnia powstania szpitala opiekę nad chorymi sprawowały Siostry Miłosierdzia (Szarytki). W ramach wynagrodzenia za charytatywną pomoc szpital zapewnił im mieszkanie z utrzymaniem. W 1934 roku otwarto oddział niemowlęcy – przyjmowano dzieci poniżej 2 roku życia, zmodernizowano laboratorium, pierwszy raz pojawiły się karty chorych dzieci. W tym samym roku zaczęto używać aparatu rentgenowskiego, a baza łóżkowa została poszerzona do 200 łóżek. Dalsze innowacje nie zostały wprowadzone z powodu wybuchu II wojny światowej. Szpital prowadził również działania dydaktyczne dla studentów IV i V roku Wydziału Lekarskiego UW z zakresu chorób wieku dziecięcego.