Region Gran Coclé został wyodrębniony na podstawie odmiennych cech stylistycznych, ikonograficznych i technologicznych ceramiki wytwarzanej na tym terenie w tym okresie. Ceramika ta została odkryta głównie w grobach. Gliniane naczynia polichromowane, w których umieszczano jedzenie i picie dla zmarłych, wyróżniają się pięknie wykonanymi wielobarwnymi wizerunkami ptaków, kajmanów, węży, żółwi oraz wzorami liniowymi, zwłaszcza wolutami. Ze względu na cechy ceramiki i chronologię wyodrębniono style: La Mula (200 p.n.e. – 250 n.e.) – ceramika dobrze wypalona z wąskim otworem i długą szyjką, trójkolorowa, w geometryczne wzory linearne, Artistide-Tonosí (250-550) – ceramika Artistides była dwukolorowa z czarnymi liniami na tle naturalnym lub czerwonym, natomiast styl Tonosí był trójkolorowy z użyciem barw czarnej, czerwonej i białej w różnych kombinacjach, ze wzorami bogatszymi w szczegóły, przy czym w obu tych odmianach panowało podobne wzornictwo; wydaje się prawdopodobnym, że ceramika Aristides była odmianą użytkową ceramiki Tonosí, thumb|250px|Wisiorek w kształcie żółwia, wykonany z muszli, region kulturowy Gran Coclé;