W 1988 znalazł się wśród założycieli Węgierskiego Forum Demokratycznego. W 1990 został mianowany ministrem spraw zagranicznych w rządzie Józsefa Antalla. Za jego kadencji dokonano rozwiązania Układu Warszawskiego oraz wycofania wojsk sowieckich z terenu kraju. Węgry przystąpiły do Rady Europy, Grupy Wyszehradzkiej oraz Inicjatywy Środkowoeuropejskiej, a także stały się stroną układu stowarzyszeniowego ze Wspólnotami Europejskimi. Rozpoczęto starania o włączenie do struktur euroatlantyckich, zakończone powodzeniem (w latach 1999 i 2004).

W wyborach 1994 uzyskał mandat posła do Zgromadzenia Narodowego i wraz z MDF znalazł się w ławach opozycji. W 1995 został prezesem Węgierskiej Rady Atlantyckiej. Od 1998 do 2002 pełnił misję jako ambasador nadzwyczajny i pełnomocny w USA.

We wrześniu 2002 powrócił do pracy wykładowcy na Budapeszteńskim Uniwersytecie Ekonomii i Administracji Publicznej. Wykładał jako visiting professor w Kolegium Europejskim w Natolinie oraz Uniwersytecie Babeș-Bolyai w Cluj-Napoca. Od 2011 pełnił misję jako ambasador w Norwegii.

Żonaty, ma córkę i syna.