Jan Gryn, ps. Miron (ur. 7 marca 1909 w Huszczce Małej, zm. 6 maja 1997) – polski działacz ruchu ludowego, komendant Okręgu Lublin Batalionów Chłopskich, podpułkownik.
Życiorys Jan Gryn urodził się 7 marca 1909 jako syn Piotra i Anny. Po ukończeniu gimnazjum odbył służbę wojskową, kończąc Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty w Śremie i uzyskując stopień podporucznika rezerwy. Zakończywszy służbę wojskową, podjął studia w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, które ukończył w 1937, uzyskując tytuł inżyniera rolnictwa. W okresie międzywojennym był działaczem ZMW „Wici”, Polskiej Akademickiej Młodzieży Ludowej oraz Stronnictwa Ludowego.
Po wybuchu II wojny światowej był pracownikiem spółdzielni „Społem” w Zamościu. Związał się z konspiracją, wstępując w 1940 do ZWZ, a w 1941 do SL „Roch”. Został komendantem placówki Sitaniec, a od 1941 komendantem Obwodu Zamość Batalionów Chłopskich. Funkcję pełnił do lipca 1942, gdyż od sierpnia tego roku był komendantem Okręgu Lublin tej organizacji. Na tym stanowisku znajdował się do listopada 1942. Później był zastępcą komendanta podokręgu zamojskiego.