Z uwagi na to że, projekty północny i południowy okazały się niewykonalne, zdecydowano się na najdroższy wariant przez miasto, równolegle do linii kolejowej. Cała estakada miała mieć 1200 metrów, a z uwagi na to, że miąższość bagnistego terenu była znaczna należało ją poprowadzić na palach. 250px|right|thumb| Pierwsza koncepcja programowa została stworzona przez Gdańskie Biuro Projektów Dróg i Mostów (dzisiaj jest to Transprojekt Gdański) w roku 1988. Firma wypracowała koncepcję mostu dwujezdniowego budowanego etapami po jednej jezdni. Wsparty miał być na czterech przęsłach o rozpiętości 68 + 84 + 84 + 68 metrów. W dalszej części – z uwagi na miąższość gruntu i teren ochrony archeologicznej – miała być zbudowana estakada. W roku 1989 po uwagach Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych opracowano Założenia Techniczno-Ekonomiczne. Plan przewidywał stalowy most zespolony o długości 426 metrów.
Na podstawie zatwierdzonych założeń techniczno-ekonomicznych w roku 1993 powstała dokumentacja techniczna. Most miał mieć długość 422,6 metrów i oparty miał być na przęsłach bocznych stalowych zespolonych (tzw. płyta Robinsona).