Walory architektoniczne Kamienica jest budynkiem mieszkalnym z kondygnacją handlowo-usługową, a funkcje jej nie zmieniły się od czasów budowy w 1925. Także jej wystrój architektoniczny nie uległ zmianie od tamtego czasu. W najefektowniejszej, centralnej części kamienicy można zobaczyć potężne pilastry występujące z frontu budynku. Są wizytówką Mariana Lalewicza jako klasycyzującego architekta. Pilastry są kompilacją porządków korynckiego i doryckiego. Pozbawione kanelur trzony pilastrów podobne są do trzonów kolumn toskańskich. Pilastry są wysokie na 2 piętra kamienicy, a razem z przedłużeniami odchodzącymi w górę od kapiteli sięgają 3. piętra. Sytuacja ta ma miejsce w części centralnej oraz w prawym skrzydle. Pilastry walcowate posiadają entasis, lecz brak w nich echinusów, co czyni je uproszczonymi wersjami kolumn znanych ze stylu klasycznego. Bazy pilastrów znajdują się na prostopadłościennych cokołach, a kształt wolut w ich kapitelach jest odmienny od kształtu typowych ślimacznic w głowicach korynckich - są one zwinięte na planie prostokąta, przez co posiadają zagięcia. W zdobieniu kapiteli występują znane ze stylu korynckiego motywy roślinne z liśćmi akantu.