240px|thumb|Tablica na budynku przy ulicy Nowy Świat 35, mylnie informująca o tym, że jest to Pałac Hołowczyca Pałac Hołowczyca – pałac zbudowany w 1820 roku na warszawskim Śródmieściu, przy ul. Nowy Świat 31 u zbiegu z ulicą Chmielną. Został wykonany według projektu Antonia Corazziego. Rozebrany w 1912 roku. Sąsiednia kamienica Bürgera była błędnie nazywana pałacem Hołowczyca.
Historia Pałac Późniejszy arcybiskup Szczepan Hołowczyc stał się właścicielem posesji u zbiegu Nowego Światu i Chmielnej w 1818 roku. Wcześniej działka ta należała do Szpitala Świętego Ducha.
Budowa dwupiętrowej kamienicy rozpoczęła się około 1820 roku. Historyk sztuki Marek Kwiatkowski ustalił, że jej projektantem był Antonio Corazzi.
Był to dwupiętrowy, klasycystyczny budynek z wnęką w środkowej osi, ujętą parą kanelurowanych kolumn doryckich. We wnęce istniało okno zwieńczone półkolistą płyciną wypełnione dekoracją sztukatorską. Prawdopodobnie balustrada balkonu wykonana została z lanego żeliwa będącego wówczas jednym z synonimów nowoczesności. Poniżej balkonu znajdowała się półkoliście zamknięta brama wiodąca na podwórze.