Podział kliniczny Klinicznie wyróżnia się niekiedy dwie początkowe postacie choroby: postać z objawami zlokalizowanymi w kończynach („postać kończynową”, ang. limb onset, około 75%); postać z cechami zespołu opuszkowego: zaburzeniami mowy, połykania („postać opuszkową”, ang. bulbar onset, około 25%); bardzo rzadką postacią choroby jest ALS rozpoczynające się od problemów z oddychaniem, na skutek zajęcia mięśni międzyżebrowych, (ang. respiratory onset).
Obraz histologiczny W mózgu chorych w barwieniach na obecność mieliny można uwidocznić demielinizację w drogach korowo-rdzeniowych, a także uszkodzenie neuronów. Zmiany są dobrze odgraniczone i zajmują pęczki boczne rdzenia. Uszkodzenie dotyczy też jąder ruchowych nerwów czaszkowych, zwłaszcza jądra nerwu podjęzykowego. Zmiany w korze mózgowej dotyczą komórek piramidowych zakrętu przyśrodkowego, w rdzeniu kręgowym (przede wszystkim jego odcinku szyjnym i lędźwiowym) stwierdza się ubytki ilościowe neuronów dużych i średnich rogów bocznych, a także cechy morfologiczne uszkodzenia neuronów: tigrolizę, obkurczenie komórek, jądra piknotyczne, odkładanie się złogów wewnątrzcytoplazmatycznych. Wtręty cytoplazmatyczne są objawem patognomonicznym dla ALS.