Szokująca miniaturyzacja Wyniki osiągnięte przez firmę IBM są naprawdę imponujące. Obecny prototyp (2007 r.) pamięci wyposażono w klaster głowic o wymiarze 64x64 daje to 4096 igieł zdolnych do zapisywania i odczytywania informacji w sposób asynchroniczny. Każda głowica pracuje na własnym obszarze polimeru – a cały klaster ulega wspólnemu pozycjonowaniu. Wymiary jednej igły to obecnie około 1 µm szerokości i 70 µm długości, zaś grubość warstwy ulegającej zapisowi (warstwy polimetakrylanu metylu) wynosi jedynie 40 nm. Gęstość zapisu w tym prototypie osiąga teoretyczną wartość na poziomie 1 Tb/in^2 i tym samym przekracza obecnie wytyczoną granicę dla dysków magnetycznych.
Kilka lat pracy Nad stworzeniem i rozwijaniem koncepcji Millipede, oddział IBM Research, a konkretnie laboratorium IBM Zurich Reasearch Laboratory w Szwajcarii pracowało od 1959 roku, czyli od opracowania teoretycznych podstaw technologii mikroukładów elektromechanicznych opracowanej przez Richarda Feynmana. Pierwszą działającą pamięć w tej technologii w IBM przetestowano na początku lat 90. – ówczesny mechanizm wykorzystywał jedną igłę oraz obrotowy dysk z poliwęglanu. W pełni sprawny prototyp tej mikropamięci mechanicznej został zaprezentowany dopiero przy okazji hanowerskich targów CeBIT w 2005 roku.