Jej inspiratorem było amerykańskie Office of Strategic Services (później CIA), a wsparcia udzielał Watykan.
W czasach zimnej wojny organizacje stay-behind często koncentrowały się nie na założonych celach (przygotowaniu do konfrontacji z atakiem państw obozu sowieckiego), a raczej na walce z tym, co uważały za wewnętrzne siły wywrotowe.
Niektóre spośród organizacji były zamieszane w akty państwowego terroryzmu, np. udział Gladio w budowaniu strategii napięcia we Włoszech czy poparcie dla prawicowego zamachu stanu w Grecji (junta czarnych pułkowników).
W niektórych krajach oficjalne organizacje stay-behind przenikały się z innymi, nieoficjalnymi grupami, przykładowo francuska Organizacja Tajnej Armii zrzeszała, obok innych, także członków popieranych przez państwo organizacji stay-behind.
Przypisy
Bibliografia Daniel Ganser, Operation Gladio and Terrorism in Western Europe
Kategoria:Służby specjalne Kategoria:Antykomunizm