Opis Fresk ilustruje epizod biblijny z 2 Księgi Machabejskiej, który opowiada o wyprawie , wysłanego przez władcę Syrii Seleukosa IV Filopatora, do Jerozolimy w celu przejęcia złota ze Świątyni Jerozolimskiej. Wysłuchując jednak modlitwy arcykapłana Oniasza, Bóg zsyła jeźdźca i dwóch młodych ludzi, którzy wyrzucają Heliodora ze świątyni.
Fresk jest ujęty w ramy architektoniczne. W przeciwieństwie do Szkoły Ateńskiej Rafael zastosował ciemniejsze kolory oraz kontrasty światłocieniowe, nadające świątyni monumentalną formę. Zastosowaną kolorystykę zapożyczył z dzieł szkoły weneckiej, a zwłaszcza z twórczości Lorenza Lotto. Aby pokazać ekspresję i demonstrację siły postaci biblijnych, Rafael zrezygnował z namalowania tradycyjnych atrybutów boskości, takich jak aureolę czy skrzydła u aniołów. Po lewej stronie fresku widać papieża Juliusza II, który zasiada na lektyce niesionej przez kilku młodzieńców. Jego wzrok jest spokojny i wyniosły. Postać papieża symbolizuje nienaruszalność dóbr Państwa Kościelnego. Papież jest jedyną postacią spokojnie oglądającą wydarzenia w świątyni. Jego spokój wynika z pewności, że dzięki jego sile pokona każdego wroga Kościoła. Juliusz II został sportretowany również jako modlący się Oniasz.