W 1918 była posłanką na Polski Sejm Dzielnicowy. Była członkiem Wydziału Politycznego Naczelnej Rady Ludowej. Współdziałała w pracach podejmowanych przez pomorskie zrzeszenia kobiece w czasie wojny polsko-bolszewickiej i plebiscytu na Górnym Śląsku. Przewodniczyła wielkopolskiej Narodowej Organizacji Kobiet. W 1920 uzyskała powtórny doktorat na UJ i habilitację na docenta filozofii (praca System etyczny Hugona Kołłątaja z 1917). W 1932 uzyskała tytuł profesora nauki obywatelstwa, a w 1933 tytularną profesurę Uniwersytetu Poznańskiego. Wykładała filozofię i socjologię. Współpracowała w tym zakresie z Florianem Znanieckim.
Podczas II wojny światowej organizowała w Poznaniu tajne kursy z filozofii, psychologii i języków obcych.
Po 1945 organizowała pierwsze Powszechne Wykłady Naukowe. W 1949 przeszła na emeryturę i zajęła się dalszą pracą naukową (głównie nad egzystencjalizmem francuskim).
Zmarła 7 października 1958 w Poznaniu. Została pochowana na cmentarzu św. Jana Vianneya w Poznaniu. Jedna z ulic w Poznaniu na Strzeszynie nosi jej imię.
Rodzina Urodziła się jako córka Ludwika Dobrzyńskiego i Ludwiki z Moraczewskich (siostrzenicy historyka Jędrzeja Moraczewskiego). 12 sierpnia 1896 wyszła za mąż za Karola Rybickiego.