Dodatkowym zadaniem Gai było monitorowanie niebezpiecznie bliskich planetoid zagrażających Ziemi (tzw. NEO), głównie z grupy Atiry, których orbity znajdują się między Ziemią a Słońcem. Satelita mógł z kosmosu monitorować wycinek nieba niewidoczny z powierzchni Ziemi, co zwiększyło nasze szanse obrony przed asteroidami. Na podstawie danych z Gai można było wyznaczyć masę niektórych z tych obiektów. Celem sondy było również wyznaczenie odległości pulsara PSR B1913+16, co pomoże w zmierzeniu relatywistycznych efektów grawitacyjnych.
W 2014 sonda odkryła swoją pierwszą supernową Gaia14aaa.
W 2019 misja Gai została przedłużona do 31 grudnia 2025 z zaplanowaną rewizją misji w 2022.
Zakończenie misji 25 marca 2025 ESA wyłączyła kolejno systemy Gai. Satelita został skierowany na bezpieczną orbitę wokół Słońca, kończąc w ten sposób swoją ponad dziesięcioletnią misję.
Budowa satelity Satelita składał się z trzech podstawowych części zawierających instrumenty naukowe, urządzenia mechaniczne oraz urządzenia elektryczne. Pierwszą część stanowił zintegrowany przyrząd obserwacyjny pozwalający na jednoczesne wykonywanie pomiarów astrometrycznych, fotometrycznych i spektroskopowych.